۵ پیام مرحوم آیت‌الله العظمی فاضل‌لنکرانی برای برپایی عزای شهادت ام‌ابیها(س) / اقامه عزای فاطمی بر عموم شیعان لازم است

به گزارش خبرگزاری حوزه، به مناسبت عزاداری فاطمیه دوم پیام های مرحوم حضرت آیت فاضل لنکرانی در شهادت حضرت زهرا |(س) منتشر شده است.

مقدمه

قال رسول اللّه‏ صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏آله: «فاطمةُ بضعة منّی من آذاها فقد آذانی...» .

در این سال‏ ها ایّام فاطمیّه بخصوص فاطمیّه دوّم و به‏ ویژه روز شهادت حضرت صدّیقه طاهره علیهاالسلام روز سوّم جمادی‏ الثانی ـ، حال و هوای کشور و دسته ‏جات عزاداری رنگ و بویی خاص به خود گرفته، مغازه ‏ها تعطیل و دسته‏ جات عزاداری، سینه ‏زنی و زنجیرزنی در خیابان‏ ها به سوگ بانویی می‏ نشینند که پاره تن پیامبر، همسر امیرمؤمنان و مادر امامان معصوم علیهم ‏السلام است .

همان بانویی که پیامبر اکرم صلی ‏الله‏ علیه ‏و‏آله بر در خانه او می‏ ایستاد و با صدای بلند می‏ فرمود: «السّلام علیکم یا أهل بیت النّبوّة...» .

بدین وسیله بر مردمان بعد از خود اتمام حجّت می‏ کند: مقصود من از اهل‏بیتی که سفارش آنها را نموده ‏ام، اهل این خانه است و عمود این خانه فاطمه زهرا علیه السلام است؛ امّا چیزی از غروب خورشید نبوّت نگذشته بود که غروب غمگین دیگری را برای عالم اسلام بوجود آوردند و ماه جمال فاطمه زهرا علیه السلام در جوانی به واسطه ظلم، ستم و آزار نامردمان غروب کرد و سبب گردید که مرد جنگ‏ ها و میدان مبارزه با ابطال عرب، یعنی حضرت امیرمؤمنان علیه‏السلام از پای درآید.

هنگامی که آن حضرت بدن مطهر بانوی ایمان، زهرای مرضیّه را نیمه شب و مخفیانه به خاک سپرد، غم و اندوه به خانه دلش هجوم می ‏آورد؛ با این حال، مولای متّقیان با استعانت به درگاه خداوند به نماز می ‏ایستاد، و شکایت به خدا می‏ برد. آیا این آخرین مظلومیّت خاندان پیامبر صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله بود؟
باید گفت که چنین نبود و وقایعی مانند خانه‏ نشینی حضرت علی علیه ‏السلام، جنگ معاویه، خوارج نهروان و اصحاب جمل با آن حضرت، مظلومیّت وصیّ آن بزرگوار حضرت امام حسن مجتبی علیه ‏السلام، شهادت امام حسین علیه‏ السلام به همراه اصحاب و فرزندانش در کربلا و به طور کلّی مظلومیّت همه امامان معصوم در طول تاریخ، ادامه همان مظلومیّت بود؛ لیکن مظلومیّت مضاعف انکار ظلم بر مظلوم است.

حادثه ‏ای که در شرف وقوع بود و عدّه‏ای با زیر سؤال بردن شهادت حضرت زهرا علیه االسلام و ظلم‏ هایی که به آن حضرت روا شده بود، در صدد انکار مظلومیّت و ظلم و ستم ‏های وارده بر پاره تن رسول خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏آله بودند.

امّا با بیداری مراجع عظام تقلید و از جمله آیت‏ اللّه‏ العظمی فاضل لنکرانی(ره) این توطئه شوم خنثی شده، از روز شهادت حضرت زهرا علیه االسلام عاشورایی دیگر ساختند و با تشویق مردم به عزاداری و بزرگداشت این روزها اعلام کردند: اگر آن زمان نبودیم که از اهل‏بیت علیهم‏السلام دفاع کنیم، امروز با عزاداری، سینه‏ زنی، تشکیل هیأت‏ های عزاداری و پیام ‏ها نمی‏ گذاریم مظلومیّت فاطمه زهرا علیه السلام به فراموشی سپرده شود.

شایان ذکر است مرحوم حضرت آیت ‏اللّه‏ فاضل لنکرانی(ره) سالیانی است که به مناسبت سال گشت شهادت مظلومانه حضرت صدّیقه کبری فاطمة الزهراء علیهاالسلام به جهت اهتمام بر سوگواری و عزاداری این مصیبت جانگداز از سوی مردم اقدام به صدور پیام‏ هایی نموده ‏اند که تقدیم به علاقمندان و دوستان اهل‏بیت عصمت و طهارت علیهم‏السلام می‏ گردد.

امید است مقبول درگاه احدیّت قرار گرفته و موجب خشنودی آن بانوی رنج‏دیده و فرزند دل بندش حضرت ولی عصر (عجل اللّه‏ تعالی فرجه الشریف) گردد.

مرکز فقهی ائمه اطهار علیهم‏السلام

پیام اول:

بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم

الحمد للّه‏ ربّ العالمین والصّلاة والسّلام علی سیّدنا محمّد وآله الطاهرین سیّما الصدّیقة الشهیدة فاطمة الزهراء واللعن علی أعدائهم اجمعین.
این ایّام مصادف است با شهادت بزرگ‏ترین بانوی جهان اسلام حضرت فاطمه زهرا؛ آن حقیقت، گوهری است که تا کنون ابعاد وجودی‏ اش برای اهل فکر و بصیرت به صورت صحیح و دقیق روشن نگشته است و او را فاطمه گفته ‏اند؛ زیرا که خلق از کنه معرفت او محرومند. ذاتی که از غضب او پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله و حقّ‏ تعالی غضب می‏ کنند و از رضایت او خشنود می‏ گردند حقیقتی که می ‏توان گفت علاوه بر این که محور اهل کساء است، محور اصلی اهل‏بیت در آیه تطهیر است و از شعاع وجودی او اراده حقّ‏ تعالی بر إذهاب رجس و تطهیر آنان تعلّق گرفت.

ما که اکنون مفتخر به پیروی از آن بانوی گرامی و فرزندان معصوم وی هستیم، باید در شرایط کنونی آگاهی بیشتر نسبت به افکار و اندیشه‏ ها و دستورالعمل‏ های آنان داشته باشیم و مبادا در انجام وظایف خود کوتاهی نماییم. لازم است علمای بلاد و خطبای محترم علاوه بر آن که مجالس عزاداری را هر چه باشکوه‏ تر انجام می ‏دهند، ابعاد معنوی و علمی آن حضرت را مورد توجّه خاص قرار دهند و بحمداللّه‏ مکتب تشیّع مشحون از استدلال و منطق است و اهل انصاف و تدبّر به راحتی در برابر آن خضوع می‏ نمایند.

دشمن، امروزه به خوبی دریافته است که برای تهی نمودن این ملّت و سیطره بر امور آنان، باید آنچه را که تجلّی اعتقادات و ایمان مردم است، خاموش و کم‏رنگ سازد، روزی با جهالت تامّ و تمام، گریه و عزاداری بر حضرت سیّدالشهداء علیه‏السلام را امری لغو و مورد شبهه قرار داده و روزی در شهادت فاطمه زهرا علیه السلام تردید می‏ کند؛ در حالی که این امر از واضحات تاریخ اسلام است.

معاندان بدانند اگر به خیال خود در شهادت آن حضرت شبهه ه‏ایی را القاء کنند، هرگز نمی‏ توانند در مظلومیّت ایشان و ستم‏ هایی که بعد از رسول خدا صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله به ایشان وارد شد، خدشه ‏ای را تصوّر نمایند؛ عمر کوتاه، خطبه آتشین و سراسر استدلالی او در مسجدالنّبی صلی ‏الله ‏علیه‏ و‏آله، گریه‏ های شبانه‏ روزی ایشان و دفاع محکم آن حضرت از حریم ولایت، همه ادلّه روشنی بر مظلومیّت آن بانو است و از این جهت، جهان اسلام در مظلومیّت او و شوهرش همیشه عزادار و سوگوار است.

انقلاب اسلامی، از توجه خاصّ ملّت ایران به همین ایّام، نشأت گرفت و امروزه بهترین عامل برای حفظ و تداوم آن، اهمیّت دادن به چنین ایّامی است؛ لازم است مؤنین و پیروان اهل بیت علیهم‏ السلام به ایّام فاطمیّه بیش از گذشته اهتمام ورزیده و نگذارند این حادثه ناگوار در لابلای حوادث دیگر کم رنگ شود؛ خصوصاً روز سوّم جمادی ‏الثّانی که از طرف دولت جمهوری اسلامی تعطیل عمومی اعلام شده است را مورد عنایت خاص قرار دهند. باشد که آن حضرت را که مادر فرهنگ تشیّع است، در این راه همراهی نماییم و در روز قیامت مورد شفاعت خاص ایشان و اولاد طاهرینش قرار گیریم.

والسّلام علی جمیع إخواننا المؤنین و رحمة اللّه‏ وبرکاته.
محمّد فاضل لنکرانی
۳۰/۵/۸۰

پیام دوم:

بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم

إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْأَخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِینًا {؛ و قال رسول اللّه‏ صلی ‏الله ‏علیه‏ و‏آله: فاطمة بضعة منّی من آذاها فقد آذانی

یکی از بزرگترین افتخارات شیعه، داشتن شخصیّتی است که سیّده زنان عالم و دارای مقام عصمت و طهارت است، و به مقتضای آیه تطهیر که در مورد پنج تن نازل شد و در رأس آنها رسول گرامی اسلام صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله است، از هر رجس و پلیدی و هر گناه و معصیت بر حسب اراده تکوینی خداوند متعال دور، و به طهارت مطلقه و پاکی از هر جهت آراسته است. مقام شامخ آن بزرگوار از افق افکار محدود و نارسای ما، بیرون و دست اندیشه و فکر ما از پی بردن به آن کوتاه است.

او اوّلین شهیده راه پر افتخار ولایت و امامت بود وائمه معصومین علیهم‏ السلام عموماً به فرزندی ایشان افتخار می‏ کردند.

فاطمه علیهاالسلام زنی است که در اوج مظلومیت و با وجود مصائب فراوان، خصوصاً مصیبت از دست دادن پیامبر صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله و در شرائط بسیار حسّاس که بشر عادی حتّی قادر بر تکلّم معمولی نیست، در حضور حکّام و بزرگان قوم آنچنان خطبه ‏ای ایراد می‏ کند که خردمندان از درک آن عاجزند که چگونه یک زن در چنین موقعیّتی بتواند این ‏گونه مستدل و محکم سخن گوید، آن هم مطالبی بسیار مهمّ و مربوط به توحید و نبوّت و امامت و نیز سرزنش کسانی که به حکم راحت طلبی و زندگی آرام، وظیفه الهی خود را ترک و در برابر ظلم دیگران سکوت نموده ‏اند.

آری، باید اعتراف نماییم که مع الأسف بعد از گذشت یک هزار و چهارصد سال، نتوانسته‏ ایم آن گوهر بی ‏نظیر را بشناسیم و از آن تأسف‏ آورتر، آن‏که جهل و نادانی و چه بسا هواهای نفسانی و فریب افکار به ظاهر جدید خوردن، سبب آن گردیده که برخی کوردلان، مقامات آن حضرت را مورد تردید قرار دهند.
آری، هرگز برای بشر عادی قابل فهم نیست که یک زن از نوع بشر، به حدّی از رشد و تعالی برسد که رضایت او محور رضایت حقّ‏ تعالی گردد .

مدّتی است مطالبی عاری از حقیقت و کاشف از عناد و لجاج در مورد ایشان گفته یا نوشته می‏ شود که وجدان هر منصف و علاقمند به حقیقت را جریحه‏ دار می سازد. صحیح است که مسأله وحدت مورد تأکید معمار بزرگ انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی قدس ‏سره بود؛ امّا مقصود آن حضرت این نبود که شیعه از مبانی اعتقادی متقن و محکم خویش دست بردارد و شاهد کذب و دروغ حتّی نسبت به فاطمه زهرا علیه السلام باشد؛ بلکه به وضوح مقصود ایشان این بود که مسلمین عموماً در برابر دشمنان اسلام، ابرقدرت جهانی متحد شوند تا دشمن نتواند در حقیقت اسلام رخنه ایجاد نماید.

اینک بر شیعیان و پیروان اهل بیت علیهم ‏السلام است که دوشنبه روز سوّم جمادی ‏الثانی را که برحسب روایات صحیحه مصادف با شهادت آن حضرت بوده و دولت جمهوری اسلامی ایران آن را تعطیل رسمی اعلام کرده است، هر چه باشکوه ‏تر عزاداری نمایند و مجالس و محافل آن حضرت را کمّاً و کیفاً رونق بخشیده، و با دستجات عزادار در کوچه‏ ها و خیابان‏ ها ظاهر شوند تا فی ‏الجمله حقّ آن شهیده را ادا کرده باشیم. پیدا است که بی تفاوتی در این رابطه آثار منفی نگران‏ کننده در پیش خواهد داشت.

والسلام علی جمیع عباد اللّه‏ الصالحین.
محمّد فاضل لنکرانی
۱۸/۵/۱۳۸۱

پیام سوم:

بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم

إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْأَخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِینًا .{ قال رسول اللّه‏ صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله: فاطمة بضعة منّی یؤذینی ما آذاها .

پیرو نوشتاری که سال گذشته به مناسبت سالروز شهادت صدّیقه کبری فاطمه زهرا علیهاالسلام تحریر شد، معروض می ‏دارد: بزرگداشت شهادت این بانوی بزرگوار که اوّلین و باشخصیّت‏ ترین شهیده راه ولایت است، تجدید عهد با مقام شامخ ولایت که اکمال دین و اتمام نعمت خداوند با آن است، می ‏باشد. فاطمه ‏ای که رضایت او رضایت پیامبر صلی ‏الله ‏علیه‏ و‏آله و رضایت پیامبر رضایت خداست و غضب او غضب پیامبر و غضب پیامبر غضب خداست .
فاطمه‏ ای که ائمّه بزرگوار ما یعنی کامل‏ترین انسان‏های تاریخ بشریت به مادری او افتخار می‏ ورزیدند . فاطمه ‏ای که با عمر بسیار کوتاهش، تشیّع را برای همیشه بیمه کرد، فاطمه ‏ای که با خطبه غرّایش دوست و دشمن را حیرت زده نمود.

فاطمه ‏ای که با گریه ‏های مداومش در داخل و خارج شهر مدینه، عظمت مصیبت از دست‏ دادن پدر و مظلومیّت شوهرش را به گوش همگان رسانید و هنوز، گویا صدای او در فضای مدینه طنین ‏انداز است.

ما شیعیان افتخار می‏ کنیم که معارف حقیقی و بی ‏شائبه دین را از مکتب فرزندان معصوم او فرا گرفته ‏ایم. معارفی ‏که با عقل سلیم منطبق، و در هر شرایطی قابل عرضه، و برخوردار از جامعیّتی که به همه نیازهای بشری پاسخگوست. با مکتب فاطمه و فرزندان او علیهم‏ السلام ملّت بزرگ و آگاه ایران توانست در برابر ظلم ظالمین ایستادگی و استقلال و عزّت خود را بدست آورند.

از این جهت، دشمنان قسم‏ خورده اسلام متوّجه این نکته شده ‏اند که برای نابودی این ملّت باید فاطمیّه و عاشورا، شعبان و رمضان را از این ملّت بگیرند و آنگاه به اهداف شوم خود نایل شوند.

در اینجا تذکّر مجدّد این نکته را لازم می‏ دانم که تعظیم این ایّام و به پا داشتن مجالس عزا و مصیبت، از سیره مسلّمه و عملی امام خمینی قدس‏ سره بود و این امر ارتباطی به قضیّه وحدت ندارد. وحدتی را که امام بزرگوار و آیت ‏اللّه‏ بروجردی قدس‏ سره بر آن تأکید داشتند به این معنی نیست که شیعه نسبت به اعتقادات مسلّمه خود سکوت کند و یا آن را نادیده بگیرد، بلکه مقصود وحدت تمامی مسلمین در برابر استکبار جهانی است که داعیه قدرت منحصره دارد و با الهام از صهیونیزم در فکر فرو پاشیدن مبانی متقن اسلام است.

اینک بر عموم شیعیان است که در روز سوّم جمادی ‏الثانی که از طرف دولت جمهوری اسلامی تعطیل رسمی است، محافل و مجالس عزا اقامه نموده و با دسته جات عزادار در کوچه‏ ها و خیابان‏ها ظاهر شوند تا گوشه‏ ای از حق آن شهیده را ادا کرده باشیم.

یُرِیدُونَ لِیُطْفِـٔواْ نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَ هِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکَـفِرُونَ {؛ نور الهی برای همیشه تاریخ روشن، و دل‏های خالی از تعصّب از آن استضائه می‏نمایند.
محمّد فاضل لنکرانی
۷/۵/۱۳۸۲

پیام چهارم:

بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم

إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْأَخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِینًا

قال رسول اللّه‏ صلی ‏الله‏ علیه ‏و‏آله: فاطمة بضعة منی یؤذینی ما آذاها .

در ایّام شهادت عصمت کبری فاطمه زهرا علیه السلام قرار گرفته ‏ایم. وجود شریفی که هم اُمّ ابیها بود و هم اُمّ و مادر گرامی ائمه اطهار علیهم ‏السلام. حقیقتی که محور اهل بیت عصمت و طهارت و رمزی عظیم در خلقت که بشریّت حتّی شیعیان و محبّین نتوانسته‏ اند او را بشناسند. انسیه ‏ای که حقیقت نورانی او در پس پرده‏ه ای ظلم و عناد و جهل و خصومت باقی ماند و تا قیامت هم روشن نخواهد شد.

شیعه و بلکه همه انسانیّت و ملک و ملکوت به وجود چنین مخلوقی افتخار نموده و این کوثر عظیم خدادادی را سبب بقاء دین پیامبر صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله و سیراب شدن جامعه بشری از کمالات و علوم و سجایای فرزندان گرام او می داند.

واقعاً اگر زهرا علیه االسلام نمی ‏بود و این دُرّ گران بهای وجود تجلّی نمی‏ کرد، چه افق تاریکی بر عالم تکوین و تشریع ترسیم می‏ گشت؟! همه انسانها بر حسب آیه شریفه «قُل لاَّ أَسْـٔلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَی» در برابر حقّ معنوی بزرگ پیامبر در هدایت بشریّت، موظّف به یک تکلیف مشترکند و آن، مودّت و محبّت به ذی القربی و خاندان پیامبر صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله است که در رأس آنان زهرای اطهر است .

این امر به عنوان یک تکلیف و فریضه برای همه انسان ها در تمامی دوران است و اختصاص به مردم زمان آن حضرت نداشته است.

مودّت نسبت به فاطمه، تکریم و تعظیم آن حضرت، و احیای یاد و خاطره او و ذکر رنج‏ها و مصائبی است که بر آن وجود نازنین وارد شده است .

ما هیچگاه نمی توانیم آن مصائب را فراموش نماییم و تاریخ گواه بر این امر است که در مدّت عمر کوتاه چه زجرها و ظلم‏ها بر آن یگانه بانو وارد شد که امیرالمؤنین علی علیه‏ السلام که در رأس موحّدین است، بعد از شهادت او فرمود: حزن و اندوهم همیشگی است و پایان نمی ‏پذیرد . آیا با چنین تعبیری، شیعه حضرت علی علیه ‏السلام و امّت پیامبر صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله می‏ تواند جدای از این حزن و ماتم باشد؟

از این جهت، بر شیعیان و پیروان اهل بیت علیهم ‏السلام است که در روز چهارشنبه سوّم جمادی الثانی، که بر حسب روایات صحیحه مصادف با شهادت آن حضرت است و بحمداللّه‏ در کشور جمهوری اسلامی تعطیل رسمی است، هر چه بیشتر در احیای این امر بکوشند و با فریادها و عزاداری‏ها و دسته جات، ارادت خود را به آن حضرت اظهار و گوشه ‏ای از حقوق آن شهیده را ادا نمایند. ان شاءاللّه‏.

محمّد فاضل لنکرانی
۲۹/۴/۸۳

پیام پنجم:

بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم

«السلام علیک یا أیّتها الصّدیقة الشّهیدة »

در آستانه سالگرد شهادت بزرگ بانوی اسلام وجهان فاطمه زهرا سلام اللّه‏ علیها قرار داریم.

وجود شریفی که مورد مباهات حق‏ تعالی و میوه دل رسول خدا صلی ‏الله‏ علیه ‏و‏آله و همسر امیرالمؤنین علی علیه‏ السلام و مادر امامان معصوم ما است .
آن حضرت بزرگترین بانوی عالمیان است. گرچه در قرآن کریم خداوند نسبت به حضرت مریم فرموده است «واصطفاک علی نساء العالمین»، امّا برحسب روایات معتبره این اختیار واصطفاء از آن جهت بوده است که حضرت مریم بدون شوهر ولادت حضرت عیسی (علی نبیّنا وآله وعلیه السلام) را محقّق ساخت و از این جهتِ خاص، حضرت مریم علیه االسلام نظیر نداشت. امّا مقام و عظمت حضرت فاطمه علیه السلام در علم و عصمت و طهارت و عبودیّت و بندگی بر همه زن‏های عالم از ازل تا ابد برتری دارد.

لازم است شیعیان و مسلمانان روز سوّم جمادی‏ الثانی که مصادف با شهادت آن صدّیقه کبری است و از طرف دولت جمهوری اسلامی تعطیل عمومی است را گرامی دارند و با برپایی مراسم سوگواری و عزاداری و به راه انداختن دسته جات، این روز را به عاشورایی دوّم تبدیل نمایند، همان ‏طوری که بحمداللّه‏ در چند سال اخیر، این ملّت فاطمی به وظیفه خویش به نحو احسن عمل کردند ولازم است از این جهت تقدیر وتشکر نمایم. روشن است که تکریم واحترام به زهرای اطهر، همانا تعظیم پیامبر صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله و اجر رسالت آن حضرت است.

ملّت عزیز وبزرگوار ایران با تمسّک به حبل محکم و ناگسستنی اهل بیت علیهم ‏السلام افتخارات بزرگی را در صحنه های انقلاب آفرید و با همین نیرو به پیش می ‏رود؛ باید بدانیم رمز موفقیت ما، ارتباط و ایمان کامل به مکتب ائمه طاهرین وتوسّل به آن ذوات مقدّسه است. هویّت واقعی ما، تشیّع حقیقی و اسلام راستین است. خداوند متعال هرچه بیشتر ما را از عنایات کوثر خویش فاطمه زهرا علیهاالسلام بهره‏مند بفرماید.

محمّد فاضل لنکرانی
۱۵/۴/۸۴

فهرست منابع

۱ ـ إثبات الهداة ، للشیخ محمّد بن الحسن بن علی بن محمّد بن الحسین ، المعروف بالحرّ العاملی (۱۰۳۳ـ ۱۱۰۴) المطبعة العلمیّة ، قم ، ۱۴۰۴ه .
۲ ـ الاحتجاج ، لأبی منصور أحمد بن علیّ بن أبی طالب الطبرسی (من أعلام القرن السادس) دار الاُسوة ، قم ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۲۲ه .
۳ ـ إحقاق الحقّ وإزهاق الباطل ، للسیّد الشهید ضیاء الدِّین القاضی نور اللّه‏ بن شریف الدِّین بن ضیاء الدِّین نور اللّه‏ بن محمّد شاه الحسینی المرعشی التستری (۹۵۶ ـ ۱۰۱۹) منشورات مکتبة آیة اللّه‏ المرعشی النجفی ، قم .
۴ ـ الاختصاص ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن محمّد بن النعمان العُکبری البغدادی ، المعروف بالشیخ المفید (۳۳۶ ـ ۴۱۲) دار المفید ، بیروت ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۱۴ه .
۵ ـ اختیار معرفة الرجال ، المعروف بـ «رجال الکشّی» لشیخ الطائفة أبی جعفر محمّد بن الحسن بن علیّ الطوسی (۳۸۵ ـ ۴۶۰) جامعة مشهد ، ۱۳۴۸ش .
۶ ـ الإرشاد فی معرفة حجج اللّه‏ علی العباد ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن محمّد بن النعمان العُکبری البغدادی ، المعروف بالشیخ المفید (۳۳۶ ـ ۴۱۲) مؤسّسة آل البیت علیهم‏السلام ، بیروت ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۱۴ه .
۷ ـ إرشاد القلوب ، المُنجی من عمل به من ألیم العقاب ، لأبی محمّد الحسن بن أبی الحسن علیّ بن محمّد الدیلمی (من أعلام القرن الثامن) دار الاُسوة للطباعة والنشر ، قم ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۲۴ه .
۸ ـ الاستیعاب فی معرفة الأصحاب ، لأبی عمر یوسف بن عبداللّه‏ ابن محمّد بن عبد البرّ بن عاصم النمری (۳۶۸ ـ ۴۶۳) دار الأعلام ، الاُردن ـ عمّان ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۲۳ه .
۹ ـ اُسد الغابة فی معرفة الصحابة ، لعزّ الدِّین أبی الحسن علیّ بن أبی الکرم محمّد بن محمّد بن عبد الکریم الشیبانی ، المعروف بابن الأثیر الجزری (۵۵۵ ـ ۶۳۰) دار الفکر ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۹ه .
۱۰ ـ إقبال الأعمال ، للسیّد رضیّ الدِّین علیّ بن موسی بن جعفر بن طاووس (۵۸۹ ـ ۶۶۴) ، نشر مکتبة الإعلام الإسلامی ، قم ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۱۹ه .
۱۱ ـ الأمالی ، لشیخ الطائفة أبی جعفر محمّد بن الحسن بن علیّ بن الحسن الطوسی (۳۸۵ ـ ۴۶۰) مؤسّسة البعثة ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۴ه .
۱۲ ـ الأمالی ، لأبی جعفر محمّد بن علیّ بن الحسین بن موسی بن بابویه القمّی ، المعروف بالشیخ الصدوق (م۳۸۱) مؤسّسة البعثة ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۷ه .
۱۳ ـ الأمالی ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن محمّد بن النعمان العکبری البغدادی ، الملقّب بالشیخ المفید (۳۳۸ ـ ۴۱۳) منشورات جماعة المدرّسین ، قم المقدّسة ، بالاُفست عن المطبعة الإسلامیّة ، طهران ، ۱۴۰۳ه .
۱۴ ـ أنوار التنزیل وأسرار التأویل ، المعروف بـ «تفسیر البیضاوی» لناصر الدِّین أبی سعید عبداللّه‏ بن عمر بن محمّد بن علیّ البیضاوی الشافعی (م۶۸۵) شرکة مکتبة ومطبعة مصطفی البابی الحلبی وأولاده ، مصر ، الطبعة الثانیة ، ۱۳۸۸ه .
۱۵ ـ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمّة الأطهار علیهم‏السلام ، للعلاّمة المولی محمّد باقر بن محمّد تقی المجلسی (۱۰۳۷ـ ۱۱۱۰، ۱۱۱۱) دار الکتب الإسلامیّة ، طهران .
۱۶ ـ البدایة والنهایة ، لأبی الفداء إسماعیل بن عمر بن کثیر بن ضوء ابن کثیر بن زرع ، المعروف بابن کثیر (۷۰۰ ـ ۷۷۴) دار الحدیث ، القاهرة ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۳ه .
۱۷ ـ البرهان فی تفسیر القرآن، للسیّد هاشم بن سلیمان بن إسماعیل ابن عبد الجواد بن علیّ بن سلیمان بن السیّد ناصر الحسینی البحرانی التوبلی الکتکتانی (م۱۱۰۷) مؤسّسة البعثة ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۵ه .
۱۸ ـ بشارة المصطفی صلی‏الله‏علیه‏و‏آله لشیعة المرتضی علیه‏السلام ، لأبی جعفر عماد الدِّین محمّد بن أبی القاسم علی بن محمّد بن علی بن رستم بن یزدبان الطبری الآملی الکجّی (کان حیّاً ۵۵۳) مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۲۵ه .
۱۹ ـ بیت الأحزان فی ذکر أحوالات سیّدة نساء العالمین فاطمة الزهراء علیهاالسلام ، للشیخ عبّاس بن محمّد رضا بن أبی القاسم القمّی (۱۲۹۴ـ ۱۳۵۹) دار الحکمة ، قم، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۲ه .
۲۰ ـ تاریخ الاُمم والملوک (تاریخ الطبری) لأبی جعفر محمّد بن جریر الطبری (۲۲۴ ـ ۳۱۰) ، بیروت بالاُفست عن الطبعة بالقاهرة ، ۱۳۸۷ه .
۲۱ ـ تاریخ بغداد (تاریخ مدینة السلام) ، لأبی بکر أحمد بن علی بن ثابت ، المشهور بالخطیب البغدادی (۳۹۲ـ ۴۶۳) دار الغرب الإسلامی ، بیروت، الطبعة الاُولی ، ۱۴۲۲ه .
۲۲ ـ تاریخ الیعقوبی ، لأحمد بن أبی یعقوب بن جعفر بن وهب بن واضح الکاتب ، المعروف بالیعقوبی ، دار صادر ، بیروت .
۲۳ ـ تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة ، للسیّد شرف الدِّین علیّ الحسینی الأسترابادی النجفی (من مفاخر أعلام القرن العاشر) مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۹ه .
۲۴ ـ التبیان فی تفسیر القرآن ، لشیخ الطائفة أبی جعفر محمّد بن الحسن بن علی بن الحسن الطوسی (۳۸۵ ـ ۴۶۰) مؤسّسة الأعلمی للمطبوعات ، بیروت ، بالاُفست عن مکتبة الأمین فی النجف الأشرف .
۲۵ ـ تفسیر جوامع الجامع ، لأبی علی الفضل بن الحسن بن الفضل الطبرسی (۴۶۹ ـ ۵۴۸) مؤسّسة انتشارات جامعة تهران ، الطبعة الثالثة، ۱۳۷۷ ش .
۲۶ ـ تفسیر العیّاشی ، لأبی النضر محمّد بن مسعود بن محمّد بن عیّاش السلمی السمرقندی ، المعروف بالعیّاشی (من أعلام القرن الثالث الهجری) المکتبة العلمیّة الإسلامیّة ، طهران ، الطبعة الاُولی ، ۱۳۸۰ـ ۱۳۸۱ه .
۲۷ ـ تفسیر غرائب القرآن ورغائب الفرقان ، لنظام الدِّین الحسن بن محمّد بن حسین القمّی النیسابوری (کان حیّاً ۸۲۸) دار الکتب العلمیّة ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۶ه .
۲۸ ـ تفسیر فرات ، لأبی القاسم فرات بن إبراهیم الکوفی . (من أعلام الغیبة الصغری) مؤسّسة الطباعة والنشر لوزارة الثقافة والإرشاد الإسلامی ، طهران ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۰ه .
۲۹ ـ تفسیر القمّی ، لأبی الحسن علیّ بن إبراهیم بن هاشم القمّی (من أعلام قرنی ۳ و ۴) مطبعة النجف ، النجف ، الطبعة الثانیة ، ۱۳۸۷ه .
۳۰ ـ التفسیر الکبیر ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن عمر بن الحسن بن الحسین بن علی التیمی البکری الطبرستانی ، المعروف بالفخر الرازی (۵۴۳ ـ ۶۰۶) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۲۰ه .
۳۱ ـ تفسیر کنز الدقائق وبحر الرغائب ، لمیرزا محمّد المشهدی ابن محمّد رضا بن إسماعیل بن جمال الدِّین القمّی (م حدود ۱۱۲۵) مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۷ـ ۱۴۱۳ه .
۳۲ ـ تلخیص الشافی ، لشیخ الطائفة أبی جعفر محمّد بن الحسن بن علیّ الطوسی (۳۸۵ ـ ۴۶۰) مؤسّسة انتشارات المحبّین ، الطبعة الاُولی ، ۱۳۸۲ ش .
۳۳ ـ تهذیب الکمال فی أسماء الرجال ، لجمال الدِّین أبی الحجّاج یوسف بن عبد الرحمن بن یوسف بن عبد الملک بن یوسف بن علی ابن أبی الزهر القضاعی ، المعروف بالمزّی (۶۵۴ ـ ۷۴۲) ، دار الفکر ، بیروت ، ۱۴۱۴ه .
۳۴ ـ التوحید ، لأبی جعفر محمّد بن علیّ بن الحسین بن موسی بن بابویه القمّی ، المعروف بالشیخ الصدوق (م ۳۸۱) منشورات جماعة المدرّسین ، قم .
۳۵ ـ جامع الأحادیث ، لجلال الدِّین عبد الرحمن بن أبی بکر بن محمّد بن سابق الدِّین الخضیری الأسیوطی ، المعروف بالسیوطی (۸۴۹ـ ۹۱۱) دار الفکر ، بیروت ، ۱۴۱۴ه .
۳۶ ـ جامع البیان عن تأویل آی القرآن (تفسیر الطبری) لأبی جعفر محمّد بن جریر الطبری (۲۲۴ـ ۳۱۰) دار ابن حزم ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۲۳ه .
۳۷ ـ الجامع الکبیر ، لأبی عیسی محمّد بن عیسی بن سورة بن موسی ابن الضحّاک السلمی (۲۰۹ ـ ۲۷۹) دار الغرب الإسلامی ، بیروت ، الطبعة الثانیة ، ۱۹۹۸ه .
۳۸ ـ الجامع لأحکام القرآن ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن أحمد بن أبی بکر بن فرح الأنصاری الخزرجی الأندلسی القرطبی (م ۶۷۱) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت، ۱۴۰۵ه .
۳۹ ـ الجواهر النقی ، المطبوع ضمن السنن الکبری للبیهقی (ط ه) لعلاء الدِّین بن علی بن عثمان الماردینی ، الشهیر بابن الترکمانی (م۷۴۵) مطبعة مجلس دائرة المعارف النظامیّة ، حیدر آباد الدکن ، الطبعة الاُولی ، ۱۳۴۴ه .
۴۰ ـ حلیة الأولیاء ، لأبی نعیم أحمد بن عبداللّه‏ بن أحمد بن إسحاق ابن موسی بن مهران الأصبهانی (۳۳۶ ـ ۴۳۰) دار الکتب العلمیّة ، بیروت .
۴۱ ـ الخصال ، لأبی جعفر محمّد بن علی بن الحسین بن موسی بن بابویه القمّی ، المعروف بالشیخ الصدوق (م ۳۸۱) مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم ، الطبعة الخامسة ، ۱۴۱۶ه .
۴۲ ـ الدرّ المنثور فی التفسیر بالمأثور ، لجلال الدِّین عبد الرحمن ابن أبی بکر بن محمّد بن أبی بکر بن عثمان بن محمّد بن خضر بن أیّوب بن محمّد همام الدِّین الحضیری، المعروف بالسیوطی (۸۴۹ ـ ۹۱۱) دار إحیاء التراث العربی، بیروت ، الطبعة الاُولی ۱۴۲۱ه .
۴۳ ـ دلائل الإمامة ، لأبی جعفر محمّد بن جریر بن رستم الطبری (من أعلام القرن الخامس) مؤسّسة البعثة ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۳ه .
۴۴ ـ دلائل النبوّة ومعرفة أحوال صاحب الشریعة ، لأبی بکر أحمد ابن الحسین بن علی بن موسی البیهقی الخسروجردی (۳۸۴ ـ ۴۵۸) دار الکتب العلمیّة ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۵ه .
۴۵ ـ ذخائر العقبی فی مناقب ذوی القربی ، للعلاّمة الحافظ محبّ الدِّین أبی العبّاس أحمد بن عبداللّه‏ بن أبی بکر بن محمّد الطبری (۶۱۵ ـ ۷۹۴) ، مکتبة القدسی، القاهرة، ۱۳۵۶ ه .
۴۶ ـ روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی ، لشهاب الدِّین أبی الفضائل محمّد بن عبداللّه‏ الحسینی الآلوسی (۱۲۱۷ـ ۱۲۷۰) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۲۰ه .
۴۷ ـ روضة الواعظین ، لأبی علی محمّد بن الحسن بن علی بن أحمد بن علی الفتّال النیسابوری الفارسی (م ۵۰۸) المطبعة أمیر ـ قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۳۶۸ ش .
۴۸ ـ روضُ الجِنان وروحُ الجَنان فی تفسیر القرآن ، المشهور بـ «تفسیر الشیخ أبو الفتوح الرازی» ، لجمال الدِّین أبی الفتوح الحسین بن علیّ بن محمّد بن أحمد بن الحسین بن أحمد الخزاعی الرازی النیسابوری (م حدود ۵۵۴) بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی (مؤسّسة الدراسات الإسلامیّة التابعة للروضة الرضویّة) مشهد ، ۱۳۷۱ش .
۴۹ ـ سنن أبی داود ، لسلیمان بن الأشعث بن عمرو بن عامر السجستانی (۲۰۲ ـ ۲۷۵) دار ابن حزم ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۸ه .
۵۰ ـ سنن الترمذی (الجامع الصحیح) لأبی عیسی محمّد بن عیسی ابن سورة بن موسی بن الضحاک السلمی (۲۰۹ ـ ۲۷۹) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، ۱۴۱۵ه .
۵۱ ـ السنن الکبری ، لأبی بکر أحمد بن الحسین بن علی بن موسی البیهقی الخسروجردی (۳۸۴ ـ ۴۵۸) دار الفکر ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۹ه .
۵۲ ـ سیر أعلام النبلاء ، لأبی عبداللّه‏ شمس الدِّین محمّد بن أحمد ابن عثمان بن قایماز الترکمانی الفارقی ، المشتهر بالذهبی (۶۷۳ ـ ۷۴۸) ، دار الفکر ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۷ه .
۵۳ ـ الشافی فی الإمامة ، للشریف المرتضی علی بن الحسین بن موسی بن محمّد بن موسی بن إبراهیم بن موسی الکاظم بن جعفر الصادق علیهم‏السلام(۳۵۵ ـ ۴۳۶ه) مؤسّسة الصادق ، طهران ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۱۰ه .
۵۴ ـ شرح الأخبار فی فضائل الأئمّة الأطهار علیهم‏السلام ، للقاضی النعمان ابن محمّد التمیمی المغربی (م ۳۶۳) ، مؤسّسة النشر الإسلامی ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۹ه .
۵۵ ـ شرح نهج البلاغة ، لعبد الحمید بن هبة اللّه‏ بن محمّد بن محمّد ابن الحسین المدائنی ، المعروف بابن أبی الحدید (۵۸۶ ـ ۶۵۵) مؤسّسة إسماعیلیان ، قم .
۵۶ ـ شواهد التنزیل لقواعد التفضیل فی الآیات النازلة فی أهل البیت صلوات اللّه‏ وسلامه علیهم ، لأبی القاسم عبید اللّه‏ بن عبداللّه‏ بن أحمد بن محمّد بن حسکان، المعروف بالحاکم الحسکانی (من أعلام القرن الخامس الهجری) مؤسّسة الطبع والنشر التابعة لوزارة الثقافة والإرشاد الإسلامی ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۱ه .
۵۷ ـ صحیح البخاری ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن إسماعیل بن إبراهیم ابن المغیرة بن بَردزبَة البخاری الجعفی (۱۹۴ ـ ۲۵۶) دار الفکر للطباعة والنشر ، ۱۴۱۹ه .
۵۸ ـ صحیح مسلم ، لأبی الحسین مسلم بن الحجّاج بن مسلم القشیری النیسابوری (۲۰۶ـ ۲۶۱) دار ابن حزم ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۶ه .
۵۹ ـ علل الشرائع ، لأبی جعفر محمّد بن علیّ بن الحسین بن موسی بن بابویه القمّی ، المعروف بالشیخ الصدوق (م۳۸۱) المکتبة الحیدریّة ومطبعتها ، النجف الأشرف ، ۱۳۸۵ه .
۶۰ ـ عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار ، لأبی الحسین یحیی بن الحسن بن الحسین بن علی بن محمّد بن البطریق الأسدی الحلّی ، المعروف بابن البطریق (۵۳۳ ـ ۶۰۰) مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم المشرّفة ، ۱۴۰۷ه .
۶۱ ـ عوالم العلوم والمعارف والأحوال من الآیات والأخبار والأقوال ، للشیخ عبداللّه‏ بن نور اللّه‏ البحرانی الاصفهانی (من أعلام تلامذة المجلسی) مؤسّسة الإمام المهدی علیه‏السلام ، قم المقدّسة ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۵ـ ۱۴۱۶ه .
۶۲ ـ عیون أخبار الرضا علیه‏السلام ، لأبی جعفر محمّد بن علیّ بن الحسین ابن موسی بن بابویه القمّی ، المعروف بالشیخ الصدوق (م۳۸۱) دار العلم ، قم ، ۱۳۷۷ه .
۶۳ ـ الغدیر فی الکتاب والسنّة والأدب ، للشیخ عبد الحسین أحمد الأمینی النجفی (۱۳۲۰ـ ۱۳۹۰) ، مرکز الغدیر للدراسات الإسلامیّة ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۶ه .
۶۴ ـ فتح القدیر الجامع بین فنّی الروایة والدرایة من علم التفسیر ، لمحمّد بن علی بن محمّد بن عبداللّه‏ بن الحسن بن محمّد بن صلاح بن علی بن عبداللّه‏ الشوکانی (۱۱۷۳ـ ۱۲۵۰) دار الفکر ، بیروت ، الطبعة الثالثة ، ۱۳۹۳ه .
۶۵ ـ فرائد السمطین فی فضائل المرتضی والبتول والسبطین والأئمّة من ذریّتهم علیهم‏السلام ، للشیخ إبراهیم بن محمّد بن المؤیّد أبو بکر بن محمّد بن حمّویه الجوینی الخراسانی ، المعروف بالحموی وابن حمّویه (۶۴۴ ـ ۷۲۲) مؤسّسة المحمودی للطباعة والنشر ، الطبعة الاُولی ، ۱۳۹۸ه .
۶۶ ـ الفضائل ، للشیخ سدید الدین أبی الفضل شاذان بن جبرئیل بن أبی طالب القمّی (من أعلام القرن السادس) مؤسّسة ولیّ عصر ، قم ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۲۲ه .
۶۷ ـ فضائل أهل البیت علیهم‏السلام من کتاب فضائل الصحابة، لأبی عبداللّه‏ أحمد بن محمّد بن حنبل (۱۶۴ ـ ۲۴۱) و استدراک عبداللّه‏ بن أحمد بن محمّد بن حنبل (۲۹۰) وأبی بکر أحمد بن جعفر بن حمدان القطیعی (۳۶۸) المجمع العالمی للتقریب بین المذاهب الإسلامیّة ، الطبعة الاُولی ـ ۱۴۲۵ ه .
۶۸ ـ قرب الإسناد ، لأبی العبّاس عبداللّه‏ بن جعفر بن الحسین بن مالک بن جامع الحمیری القمّی (من أعلام القرن الثالث) مؤسّسة آل البیت علیهم‏السلاملإحیاء التراث ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۳ه .
۶۹ ـ الکافی ، لثقة الإسلام أبی جعفر محمّد بن یعقوب بن إسحاق الکلینی الرازی (م ۳۲۹) دار الکتب الإسلامیّة ، طهران ، الطبعة الثالثة ، ۱۳۸۸ ـ ۱۳۸۹ه .
۷۰ ـ الکامل فی التاریخ ، لعزّ الدِّین أبی الحسن علی بن محمّد بن محمّد بن عبد الکریم بن عبد الواحد الشیبانی ، المعروف بابن الأثیر (۵۵۵ ـ ۶۳۰) دار الکتاب العربی ، بیروت ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۲۲ه .
۷۱ ـ کتاب سلیم بن قیس الهلالی ، لأبی صادق سلیم بن قیس الهلالی العامری الکوفی (م۷۶ ) مطبعة نگارش ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۲۳ه .
۷۲ ـ الکشّاف عن حقائق غوامض التنزیل وعیون الأقاویل فی وجوه التأویل ، لأبی القاسم جار اللّه‏ محمود بن عمر بن محمّد الخوارزمی الزمخشری (۴۶۷ ـ ۵۳۸) دار الکتاب العربی ، بیروت ، ۱۳۶۶ه .
۷۳ ـ کشف الغمّة فی معرفة الأئمّة علیهم‏السلام ، لبهاء الدِّین علیّ بن عیسی ابن أبی الفتح الإربلی (م۶۹۳) المطبعة العلمیّة ، قم ، بالاُفست عن مکتبة بنی هاشم ، تبریز ، ۱۳۸۱ه .
۷۴ ـ الکشف والبیان ، المعروف تفسیر الثعلبی ، لأبی إسحاق أحمد ابن محمّد بن إبراهیم الثعلبی النیسابوری (م ۴۲۷) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۲۲ه .
۷۵ ـ کفایة الأثر فی النصّ علی الأئمّة الاثنی عشر ، لأبی القاسم علیّ ابن محمّد بن علیّ الخزّاز القمّی الرازی (من أعلام القرن الرابع) انتشارات بیدار ، مطبعة الخیّام ، قم ، ۱۴۱۰ه .
۷۶ ـ کنز العمّال فی سنن الأقوال والأفعال ، لعلیّ بن حسام الدین بن عبد الملک الجونبوری ، المشهور بالمتّقی الهندی (۸۸۵ ـ ۹۷۵) مؤسّسة الرسالة ، بیروت ، ۱۴۰۹ه .
۷۷ ـ لسان المیزان ، لشهاب الدِّین أحمد بن علی بن محمّد بن محمّد بن علی بن أحمد ، الشهیر بابن حجر العسقلانی (۷۷۳ ـ ۸۵۲) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۶ه .
۷۸ ـ مائة منقبة من مناقب أمیر المؤمنین علیّ بن أبی طالب والأئمّة من ولده علیهم‏السلاممن طریق العامّة ، لأبی الحسن محمّد بن أحمد بن علیّ بن الحسن بن شاذان القمّی (کان حیّاً ۴۱۲) مدرسة الإمام المهدی علیه‏السلام ، قم المقدّسة ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۷ه .
۷۹ ـ متشابه القرآن ومختلفه ، لأبی جعفر محمّد بن علیّ بن شهرآشوب السروی المازندرانی (م ۵۸۸) انتشارات بیدار .
۸۰ ـ مجمع البیان فی تفسیر القرآن ، لأبی علی الفضل بن الحسن بن الفضل الطبرسی (۴۶۹ ـ ۵۴۸) دار الفکر ، بیروت ، ۱۴۱۴ه .
۸۱ ـ مجمع الزوائد ومنبع الفوائد ، لنور الدِّین علیّ بن أبی بکر بن سلیمان الهیثمی الشافعی (۷۳۵ ـ ۸۰۷) دار الکتب العلمیّة ، بیروت ، ۱۴۰۸ه .
۸۲ ـ المحاسن ، لأحمد بن أبی عبداللّه‏ محمّد بن خالد بن عبد الرحمن بن محمّد بن علیّ البرقی الکوفی (م۲۷۴ أو ۲۸۰) دار الکتب الإسلامیّة ، قم .
۸۳ ـ مروج الذهب ومعادن الجوهر ، لأبی الحسن علی بن حسین ابن علی المسعودی (م ۶۴۵) منشورات دار الهجرة ، قم ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۰۴ه .
۸۴ ـ المستدرک علی الصحیحین ، لأبی عبداللّه‏ محمّد بن عبداللّه‏ بن حمدویه بن نعیم بن الحکیم الضبّی الطهمانی النیسابوری الشافعی ، المعروف بابن البیّع (۳۲۱ ـ ۴۰۵) دار الکتب العلمیّة ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۱ه .
۸۵ ـ المسند ، لأبی عبداللّه‏ أحمد بن محمّد بن حنبل بن هلال الشیبانی (۱۶۴ـ ۲۴۱) دار الفکر ، بیروت ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۱۴ه .
۸۶ ـ مسند فاطمة الزهراء علیهاالسلام، للشیخ عزیز اللّه‏ العطاردی ، انتشارات عطارد ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۲ه .
۸۷ ـ مشکل الآثار ، لأبی جعفر أحمد بن محمّد بن سلامة بن سلمة الأزدی الطحاوی المصری الحنفی (۲۲۹ ـ ۳۲۱) دار الکتب العلمیّة ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۵ه .
۸۸ ـ مصباح الأنوار فی فضائل إمام الأبرار ، للشیخ هاشم بن محمّد ، من مخطوطات مکتبة العمومی آیة اللّه‏ المرعشی النجفی ، الرقم ۵۱۹۵ .
مصباح الکفعمی ، أو جنّة الأمان الواقیة وجنّة الأیمان الباقیة، لتقیّ الدِّین إبراهیم بن علی بن الحسن بن محمّد بن صالح بن إسماعیل الحارثی الکفعمی العاملی (۸۴۰ ـ ۹۰۵) منشورات الرضی، زاهدی .
۸۹ ـ مصباح المتهجّد ، لأبی جعفر محمّد بن الحسن بن علیّ بن الحسن الطوسی ، المشتهر بشیخ الطائفة والشیخ الطوسی (۳۸۵ ـ ۴۶۰) مؤسّسة فقه الشیعة ، بیروت ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۱ه .
۹۰ ـ معانی الأخبار ، لأبی جعفر محمّد بن علی بن الحسین بن موسی بن بابویه القمّی ، المعروف بالشیخ الصدوق (م۳۸۱) مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۱۶ه .
۹۱ ـ معجم أحادیث الإمام المهدی علیه‏السلام ، للهیئة العلمیّة فی مؤسّسة المعارف الإسلامیّة ، الطبعة الاُولی ، ۱۴۱۱ه .
۹۲ ـ المعجم الکبیر ، لأبی القاسم سلیمان بن أحمد بن أیّوب اللّخمی الطبرانی (۲۶۰ ـ ۳۶۰) دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۰۴ه .
۹۳ ـ مقاتل الطالبیّین ، لعلیّ بن الحسین بن محمّد بن أحمد بن الهیثم بن عبد الرحمان ، المعروف بأبی الفرج الأصبهانی (۲۸۴ ـ ۳۵۶) دار المعرفة ، بیروت .
۹۴ ـ مقتل الحسین علیه‏السلام ، لأبی المؤیّد أخطب خوارزم الموفّق بن أحمد بن محمّد المکّی الخوارزمی (م ۵۶۸) مکتبة المفید ، قم، بالاُفست ، عن الطبعة فی النجف الأشرف ۱۳۶۷ ه .
۹۵ ـ مقتل الحسین علیه‏السلام (وقعة الطف) للمؤرّخ لوط بن یحیی بن سعید بن مخنف بن سلیم الأزدی (م ۱۵۸) المطبعة العلمیّة ، قم ، الطبعة الثانیة ، ۱۳۶۴ش .
۹۶ ـ مقتل الحسین علیه‏السلام وقیام المختار ، لأبی محمّد أحمد بن أعثم الکوفی ، انتشارات أنوار الهدی ، قم ، الطبعة الثانیة ، ۱۴۲۴ه .
۹۷ ـ المناقب ، لأبی المؤیّد أخطب خوارزم الموفّق بن أحمد بن محمّد المکّی الخوارزمی (م۵۶۸) ، مؤسّسة النشر الإسلامی ، قم ، الطبعة الثالثة ، ۱۴۱۷ه .
۹۸ ـ مناقب آل أبی طالب علیهم‏السلام ، لأبی جعفر محمّد بن علیّ بن شهرآشوب السروی المازندرانی (م۵۸۸) منشورات علاّمة ، المطبعة العلمیّة ، قم .
۹۹ ـ میزان الاعتدال فی نقد الرِّجال ، لأبی عبداللّه‏ شمس الدِّین محمّد بن أحمد بن عثمان بن قایماز الترکمانی الفارقی ، المشتهر بالذهبی (۶۷۳ـ ۷۴۸) ، دار الفکر ، بیروت .
۱۰۰ ـ المیزان فی تفسیر القرآن ، للعلاّمة السیّد محمّد حسین الطباطبائی (۱۳۲۱ـ ۱۴۰۳) مؤسّسة مطبوعاتی إسماعیلیان ، قم ، الطبعة الثالثة ، ۱۳۹۳ه .
۱۰۱ ـ نهج البلاغة ، وهو مجموع ما اختاره أبو الحسن محمّد بن الحسین بن موسی بن محمّد بن موسی بن إبراهیم بن الإمام موسی بن جعفر علیهم‏السلام ، المعروف بـ «الشریف الرضی» (۳۵۹ ـ ۴۰۶) من کلام أمیر المؤمنین علیّ بن أبی طالب علیه‏السلام ، تحقیق الدکتور صبحی الصالح ، دار الهجرة ، قم .
۱۰۲ ـ نهج الحقّ وکشف الصدق ، لجمال الدِّین أبی منصور الحسن ابن یوسف بن علیّ بن محمّد بن المطهّر الأسدی ، المعروف بالعلاّمة الحلّی (۶۴۸ـ ۷۲۶) مؤسّسة دار الهجرة، قم، الطبعة الاُولی ، ۱۴۰۷ه .